ΛΙΩΣΑΜΕ με την ΝΕΑ φωτογραφία της Καλομοίρας με την κορούλα της! Είναι ΓΛΥΚΕΣ και οι δυο!

ΛΙΩΣΑΜΕ με την ΝΕΑ φωτογραφία της Καλομοίρας με την κορούλα της! Είναι ΓΛΥΚΕΣ και οι δυο!

Την Καλομοίρα την γνωρίσαμε το 2004 όταν συμμετείχε στο μουσικό διαγωνισμό του ΑΝΤ1, στο fame story, το οποίο και κέρδισε πανηγυρικά και άρχισε μια μεγάλη καριέρα στο τραγούδι. Η Καλομοίρα Σαράντη είναι μια γυναίκα που είναι αξιαγάπητη στο μουσικό και τηλεοπτικό κοινό που την αγκάλιασε σε…

…κάθε δραστηριότητα που επέλεξε και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι ο πρώτος της δίσκος έγινε χρυσός και επανακυκλοφόρησε.

Τα τελευταία χρόνια έχει αποτραβηχτεί από τις πολλές δημόσιες εμφανίσεις της και αφοσιωθεί στον άντρα και τα τρία παιδιά της.

Η Καλομοίρα είναι μια υπέροχη μητέρα και δεν χάνει ευκαιρία να αποθανατίζει την κάθε στιγμή με παιδιά της που λατρεύει.

Σήμερα ανέβασε μια φωτογραφία στο instagram  με την 4χρονη  κόρη της Αναστασία – Καλομοίρα που της μοιάζει πολύ και είναι γλύκα όπως η μαμά της! Μάλιστα η γνωστή τραγουδίστρια της αφιερώνει σε αυτήν και σε όλες τις κόρες του κόσμου ένα ποίημα με τίτλο “STILL I RISE”.

View this post on Instagram

Dear daughter and all the daughters in the world…I want to share one of my favorite poems….I’m sure you have heard it but just to remind you how strong you are…❤️ Still I Rise BY MAYA ANGELOU You may write me down in history With your bitter, twisted lies, You may trod me in the very dirt But still, like dust, I'll rise. Does my sassiness upset you? Why are you beset with gloom? ’Cause I walk like I've got oil wells Pumping in my living room. Just like moons and like suns, With the certainty of tides, Just like hopes springing high, Still I'll rise. Did you want to see me broken? Bowed head and lowered eyes? Shoulders falling down like teardrops, Weakened by my soulful cries? Does my haughtiness offend you? Don't you take it awful hard ’Cause I laugh like I've got gold mines Diggin’ in my own backyard. You may shoot me with your words, You may cut me with your eyes, You may kill me with your hatefulness, But still, like air, I’ll rise. Out of the huts of history’s shame I rise Up from a past that’s rooted in pain I rise I'm a black ocean, leaping and wide, Welling and swelling I bear in the tide. Leaving behind nights of terror and fear I rise Into a daybreak that’s wondrously clear I rise Bringing the gifts that my ancestors gave, I am the dream and the hope of the slave. I rise I rise I rise.

A post shared by Kalomira (@itskalomira) on

Διαβάστε περισσότερα